Koniki Polskie
Ulubione konie naszych milusińskich. Lepiej niż kuce radzą sobie w trudnych warunkach, są wytrzymałe i bardzo spokojne, a przy tym niewybredne. Doskonale radzą sobie w zaprzęgu i pod siodłem.
W stanie dzikim tarpany przetrwały najdłużej w okolicach Puszczy Białowieskiej, mniej więcej do 1780 roku, kiedy ostatecznie je odłowiono i przekazano do zwierzyńca hrabiów Zamojskich w miejscowości Zwierzyniec k. Biłgoraja. Około 1806 roku wyłapano je ze zwierzyńca i rozdano okolicznym chłopom. Tym samym można przyjąć, że w ten sposób dokonał się ostatni akt udomowienia dzikich koni na terenie Polski.
Prymitywny, mały koń o silnej, krępej budowie ciała, pochodzący od tarpana.
Głowa raczej lekka, o dość szerokim czole i najczęściej prostym profilu.
Uszy średnio długie, grube.
Szyja długa i najczęściej prosta, nisko osadzona.
Kłąb niezbyt wyrażny. Łopatki najczęściej krótkie, zwykle ustawiono pionowo.
Kłoda dość długa,grzbiet bywa czasami łęgowaty.
Głęboka i szeroka klatka piersiowa.
Brzuch pojemny, u klaczy często obwisły.
Zad ścięty. Kończyny często krótkie, suche.
Kopyta duże, mocne, zdarzają się niekiedy mniejsze.
Grzywa i ogon najczęściej o obfitych, grubych włosach.
Maść myszata może być o odcieniu jasno do ciemnomyszatego lub o odcieniu bułanomyszatym, bez odmian.
Musi być pręga grzbietowa,pożadane są pręgi na stawach skokowych i nadgarstkowych.
Koniki mają małe wymagania paszowe, są zdrowe i płodne.
Temperament raczej spokojny, niekiedy wybujały.
Są to bardzo inteligentne konie i bardzo przywiązane do właściciela.
Standardy biometryczne:
- wysokość w kłebie koni dorosłych (klaczy i ogierów), minimum-130 cm, maksimum - 140 cm
- obwód klatki piersiowej, wartości minimalne koni dorosłych (klacze i ogiery) - 165 cm
- obwód nadpęcia, wartości minimalne koni dorosłych:
klacze - min. 16.5 cm, ogiery - min. 17.5 cm
